1470 yilinda daha ilk tablolariyla buyuk un kazandi. ozellikle Kahinlerin Tapinmasi (Uffizi) ve Madonna (Louvre Muzesi) bunlar arasinda sayilabilir.

1481′de Papa IV. Sixtus tarafindan Roma’ya davet edildi ve Roselli, Ghirlandaio ve Perugino ile birlikte Sistina Capellasinin suslemesinde calisti. Burada Musa’nin yasamini canlandiran 3 fresk ile Isa’nin Igvasi’ni yapti. Bu eserlerinde zengin ayrintilar gorulur.

1480-1490 yillarinda, olgunluk doneminde Floransa’da Lorenzo de’ Medici’nin korumasinda sanat calismalarini surdurdu. Bu donemde La Primavera-Ilkbahar (1478), Venüs’ün Doğuşu (1484, Uffizi), Mars ve Venus, Minerva ve Kentauros (1485, Uffizi, Floransa) gibi konusunu mitolojiden alan basyapitlar gerceklestirdi. Bu arada, kiliseler, dinsel dernekler icin tablo siparisleri aldi. Meryem’in Tac Giymesi (1488, Uffizi) bunlardan biridir.

Daha sonra zarif ve ozgun kompozisyonlar iceren bir dizi Madonna resmi gerceklestirdi. Bunlar arasinda &Mac222;amdanli Madonna (Berlin), Magnificat Madonna’si (1485, Uffizi) ve Narli Madonna (1487, Uffizi) sayilabilir.

Resimlerinde pastel tonlarla mitolojik konuları işler.

1491 yilinda tanistigi Savonarola’dan ve vaazlarindan buyuk olcude etkilendi. Son yapitlarinda bu vaazlarin yarattigi celiskilerin etkileri gorulur. Pieta (1498, Munih Pinakothek’i), Carmih’a Gerilis (Cambridge, ABD), Isa’nin Dogumu (1500, Londra) bu eserler arasinda sayilabilir. Ayrica yogun anlatim gucu ve guclu desenlerle Ilahi Komedya’yi resimlemistir.

Botticelli, Ronesans resim sanatinin gelismesinde buyuk rol oynamistir. Kendisini deliligin sinirina surukleyen kaygisi, sanatina yon verdi. Ucucu ve coskulu figurler cizmistir. Ayrica hastalik derecesine varan zerafet duygusu eserlerine kendine ozgu siirimsi bir hava verir. Yapitlarinda hareket ve durusun inceligi, ince uzun bedenli, uzun boyunlu ve yuzunde ciddi bir ifade tasiyan kadinin zarifligi zengin bir doku olusturur. Dinsel konulu tablolar yapmis olsa da Botticelli, dinsel bir ressam degil guzellige tutkun bir ressam olmustur.
Bigiler Vikipediden Alınmıştır.

Daha Fazla Sandro Botticelli Resmi İçin Lütfen Galerimizi Ziyaret edin

1953 yılında Ankara’da doğdu. Mimar Sinan Üniversitesi Neş’e Erdok atölyesinden mezun oldu. Sanat eğitimi sırasında uygulama atölyelerinden gravür ve litografi dallarında sertifika aldı.

Galeride 93 adet resmi mevcut buraya tıklayarak bakabilirsin…

Vasiliy Kandinskiy) Rusya doğumlu ressam vesanat kuramcısı(4 Aralık 1866 – 13 Aralık 1944 . Sanatsal ve kültürel ortamın oldukça ateşli olduğu 20. yy.da, ilk kıvılcımları parlatanların başında Kandinskiy gelir. Teorileri ve uygulamalarıyla etkin rol oynayan önemli bir kuramcı ve ressam olmuştur.

Kandinskiy 1866′da Moskova’da doğdu. 1886 yılında Moskova Üniversitesi’nde hukuk ve ekonomi okumaya başladı. Üç yıl sonra Vologda’ya düzenlenen etnografik bir geziye katıldı, ardından Rus Halk Sanatı üzerine bir makale yazdı. Bu deneyimin Kandinsky’yi ne kadar etkilediği, Song of Volga , Couple Riding, Colorful Life adlı ilk dönem resimlerinde rahatlıkla fark edilir. Bu resimler, kompozisyon koyu üzerine açık ve ışıklı formlar ile kurgulanmıştır. St. Petersburg ve Paris’e seyahat eden Kandinsky, 1896 senesinde hukuk alanında ki kariyerini terk edip ressam olmaya karar verdi. İyi Almanca bildiği için ve eski Rus milliyetçilerinin çoğunlukla yaşadığı Münih’e taşındı. 1900 ve 1908 yılları arasında Moskova Sanatçılar Birliği beraberinde sergiler düzenledi. Diğer yandan Münih sanat ortamına girdi ve sergilerde ismi görünmeye başladı. Yerel sanat okullarında çalışmalar yaptıktan sonra Phalanx sanatçılar grubunu kurdu. Her yönden yetenekli bir sanatçıydı ve öncelerinde öğrencisi olduğu Phalanx grubunun daha sonra öğretmeni oldu. Fransız filozof Charles Fourier ‘nin (1772–1837), yarattığı ütopik toplumu için kullandığı bir kavram olan Phalanx kelimesi, 1901 yılında Kandinski ve arkadaşları tarafından, sanatçıların sergi açabilme olanaklarını genişletmeyi amaçlayan sanatçı grubuna verilmiş bir isim olarak sanat tarihindeki yerini aldı. Oluşum, 1904 senesine kadar Münih sanat ortamında aktif olarak rol oynamıştır.

10 yıl beraber yaşadığı Gabriele Münter o dönemde devlet okullarına kadınların alınmaması nedeniyle erkek ve kadınlara eşit davranılan Phalanx okuluna katılmıştı. Kandinskiy ile Phalanx’da tanıştı ve öğrencisi oldu. Bunu birliktelikleri ve yaşadıkları aşk izledi.

1904′de Kandinskiy ve Münter 4 yıl sürecek olan Venedik, Tunus, Hollanda, Fransa ve Rusya gezilerine başladılar. Gezileri boyunca Van Gogh, Gauguin ve Monet gibi empresyonisterin sanat yaklaşımları konusunda incelemelerde bulundular. 1908′de tekrar Münih’e dönerek yerleştiler.

Kandinsky 1909 yıllarında ünlü emprovizasyonlarına başladı. 1911′de Kandinskiy, Münter ve diğer arkadaşları ile Münih’deki geleneksel sanatçılar derneğini ile bağlantılarını kopartarak Der Blaue Reiter (Mavi Binici) akımını oluşturdu. İki kısa yıldan sonra bu yeni grup Kandinskiy’nin önderliğinde Matisse, Picasso, Delauney ve Klee gibi zamanın önemli yaratıcılarını etrafında toplamıştı bile. Der Blaue Reiter yeni dönem için müzik, tiyatro ve bilimsel alanları da kapsayarak soyut resim, gerçekçilik akımları, primitive sanatlar ve çocuksu çizimler için adeta bir yön gösterici işlevindeydi. Böylece Münih dünyada önemli bir sanat merkezi haline geldi.

Kandinskiy yaklaşımını 1912 yayımlanan Sanatta Zihinsellik Üzerine adlı kitapta geliştirdi. Kandinskiy için sanat, manevi değerlerin betimlenmesidir. Her sanat dalı dışsal yapısı itibariyle birbirinden ayrılsa da buluştukları ortak nokta, insan ruhunu arıtıp, harekete geçirebilecek iç amaç için çaba vermeleridir.

1914′de savaş başladığında Kandinskiy Rusya’ya geri döndü, ve Nina Andrevskaya ile evlendi. Gabriele Münter Münih’de kaldı.
Kandinsky: Gride. 1919

1920 yılında, Sanatsal Kültür Enstitüsü adlı kurum için, süprematizm, Vladimir Tatlin’in (1885-1953) ‘Malzemelerin Kültürü’, konstrüktivizm ve kendi teorilerini içeren pedagojik bir program hazırlamak için görevlendirildi. Bauhaus bünyesindeki öğretim kadrosuna dahil olacağı tarih olan 1922 senesine kadar bu çalışmanın yürürlüğe konmasını bekledi. 1921 yılında RAKHN’de (Rusya Estetik Akademisi) aktif olarak görev aldı. Bir sene sonra Almanya’ya gitti ve Nazilerin 1933 yılında kapatacağı Bauhaus Okulu’nda eğitmen olarak görev aldı. 1922’de Berlin’de gerçekleştirilen ilk Rus Sanat Sergisi, Erste Russische Kunstausstellung’a katıldı. 1924’te Feininger, Jawlensky ve Klee ile birlikte Mavi Dörtlü’yü (Blaue Vier) kurdular. 1933′de Hitler kapatana kadar Bauhaus’da hocalık yaptı.

1933′de Paris’e yerleşti. 1939′da Fransız vatandaşlığına geçti. Fransa’da pek çok önemli eser yaptı. Kandinskiy 1944′de Paris’de yaşamını yitirdi.

Kandinsky ile ilgili bilgi kaynagı Vikipedi

Tribal Türk Galeride Diğer Nancy Reddin Kienholz Eserlerine Bakabilirsiniz ( Another Nancy Reddin Kienholz Art)

(Nancy Reddin Kienholz ile ilgili bilgi veya çeviri gönderebilir sitemizde isminizle yayınlatabilirsiniz)

Gerçeküstücülerle aramdaki tek fark benim gerçeküstücü olmamdır.

Salvador Dali

Ne sözdür ama bu. Ne tarz bir meydan okumadır.

Dahilikle delilik arasında ki çizgiyi umursamayıp, kimselerin farkında olmadığı düşleri ve hayalleri görmenin şarhoşluğuyla, ordan oraya zıplayan bir zihinsel renk cümbüşünün, diğer gerçek üstücüleri tokatlamasıdır belkide.

Bu sözle hayatımda ilk kez, henüz oniki yada onüç yaşında bir bebeyken Çorlu’nun Belediye Kütüphanesinde karşılaştım.

Oraya milliyet Kardeş dergilerindeki, macera zımbırtılarını okumaya giden bir velet olarak, kaldıramayacağım boyutta bir seslenişti sanki. Ya Dali ismi ilginç gelmiş ya da  ismini duyduğum ama ne iş yaptığını tam olarak bilemediğim Tito‘ nun arakadaşıdır zannetmesiyle baktığım kitaptaki resimlerden öyle bir tokat yemiştim ki, hayat boyu kendimi toparlayamadım. Bu neydi böyle, eğer yeryüzünde böyle bir şey varsa ve buna da bazı insanlar resim diyorsa, niçin resim ve elişi dersindeki öğretmen bize ufak bir boşlukta bile bakın çocuklar hayatta böyle şeylerde var dememişti ki. Yani benim resim kabiliyeti yüksek ablama yaptırdığım resimler mi resimdi yoksa bu Dali’ninkiler mi.

Sirkeci’deki dükkanların akordeon  kepenklerinine benzer bir malzemeden yapılmış, çok soğuk olduğu günler içinde ısıtma tertibatı olmadığı için kapalı olan o kütüphaneden çıkarken, yeni de bir kelime öğrenmiştim gerçeküstü ve bir isim Salvador Dali

Doksanlı yılların hemen başları gibi, neredeyse evden kaçarak geldiğim İstanbul’da da peşimi bırakmadı bu Dali.  Asistanlığını yaptığım Resim  Fotoğrafçısı Necdet Kaygın’ın evindeki kitaplarda, homeless yaşadığım için, sığınıp zaman zaman orada  kaldığım Heykeltraş Ahmet Müderrisoğlu‘nun atölyesindeki bir afişte, daha sonra Mimar Sinan’da resim ve heykel okuyan arkadaşlarla kaldığımız, Beyoğlu’ nun en bela ve rezil sokağı Ülker Sokak’taki bekar evinde gerçekleşen, bence yeryüzünün en ilginç ve en garip ortamda vukuu bulan, Metin  Karayağız’ın verdiği Resim Bölümüne Hazırlık kursunun ardından yapılan resim geyiklerinde, hep karşılaştım.

Kitaplarını almaya başladım, internetten resimlerini topladım ve onunla ilk tanışmamdan aşağı yukarı yirmidört sene sonra, rahmetli Sabancı’nın en güzel eseri SSM de sergisinin açılışına gittim.

Kimbilir artık bundan sonra cennete veya cehennemde, yer ve mekan farketmez Ara Güler gibi karşılaşırım, karşılaşırda ama güzellikle ama zorla bir kaç portresini çekerim. Dali sergisindeki Ara Güler’in dali portreleri gibi, çerçeveletip kendime ve diğerlerine sergilerim. Kimbilir…

GALERİDE 230 adet Salvador Dari resmi mevcut. (Another Dali Pictures 230)

Salvador Dali Sergisinin  Fotoğrafları ise BURADA

Salvador Dali Biyografisi

Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí y Domènech, kısaca Salvador Dalí (11 Mayıs 1904 – 23 Ocak 1989), sürrealizm akımının önde gelen temsilcilerinden İspanyol ressam ve özgün baskı sanatçısıdır.

Madrid Güzel Sanatlar Okulu’nda eğitim gördüğü sırada metafizik resmin öncülerinden de Chirico ve Carra’nın etkisi altında kaldı. Ön-Raffaellocuların ayrıntılı gerçekçiliğine ve Ernest Meissonier gibi 19. yüzyıl ressamlarının yapıtlarına da derin bir ilgi duydu.

1927’de Madrid’de İber Sanatçılar Derneği’nin sergilerine katılmaya başladı. Barselona’da Dalmau Galerisi’nde sergiler açtı. Şair Federico García Lorca ve sinema yönetmeni Luis Bunuel ile bu sıralarda arkadaş oldu.

1928’de iki kez Paris’e gitti, Picasso ve Míro ile tanıştı.

Ertesi yıl Goemans Galerisi’nde yapıtlarını sergiledi ve sürrealizm akımına katıldı. Aynı yıl şair Paul Eluard’ın eski karısı Gala ile evlendi. Dalí’nin yaşamında her zaman önemli bir yeri olan Gala, onun sürrealizmle bütünleşebilmesinde önemli bir rol oynadı.

Dalí, Bunuel ile 1928’de Un chien andalou (Bir Endülüs Köpeği), 1930’da da L’Âge d’or (Altın Çağ) filmlerini çevirdi. 1934’te Lautréamont’un Les chants de Maldoror ( Maldoror’un Şarkıları) adlı kitabını resimledi.

1937’de İtalya’ya bir gezi yaptı.

II. Dünya Savaşı nedeniyle 1940’ta birçok Avrupalı sanatçı gibi ABD’ye gitti, 1941’de New York Modern Sanat Müzesi’nde bir retrospektif sergi açtı. Aynı yıl La vie secrète de Salvador Dalí (Salvador Dalí’nin Gizli Yaşamı) adlı otobiyografisini kaleme aldı. Kitapta, çocukluğunda şiddetli isteri krizleri geçirdiğini belirtiyordu. Okulda öğrencileri ayaklanmaya kışkırttığı için cezalandırılan, 1926’da da okuldan uzaklaştırılan Dalí, yaşamı boyunca olağandışı tavırları ve gösterişçi yanıyla ününü sürdürdü.

Dalí’ye göre insan, klinik paranoya hastalığında olduğu gibi, gerçek bir düş dünyası yaratmalı, ama bunu yaparken de usun denetim altında tutulup iradenin bilinçli olarak bir süre askıya alındığını unutmamalıydı. Bu yöntemin sanatsal yaratının yanı sıra, günlük yaşamda da benimsenmesini savunan Dalí, hem yapıtlarına hem de yaşamına bu doğrultuda yön verdi. 1936’da Londra’daki Uluslararası Gerçeküstücülük Sergisi’nin açılışına dalgıç giysileri içinde ve tasmasından tuttuğu iki tazıyla gelmesi, bu tür davranışlarının bir örneğiydi.

Dalí, Sigmund Freud’un bilinçaltı imgelerin erotik çağrışımları üzerine yazdıklarından ve Paris sürrealistlerinin bilinçaltını ortaya çıkarma eğilimlerinden büyük ölçüde etkilendi. Sürrealizmde düşüncenin herhangi bir mantık çizgisi izlemeden akmasını temel alan otomatizm kavramını benimsediyse de, bunu öbür sürrealistlerden daha iyimser bir bakış açısıyla işledi ve bu eğilime “eleştirel paranoya” adını verdi.

Yapıtlarında yarattığı düşsel (büyülü) gerçekçilik, betimlediği gerçekdışı düşsel mekân ve garip düşsel imgelem ile bir karşıtlık oluşturuyordu. Bu yapıtlarda düşle gerçeği ayırmak neredeyse olanaksızdı. Dalí’nin amacı, günlük uğraşıları alaycı bir tavırla düşsel hale getirmekti.

Çoğu kez karanlık bir Katalan manzarası içine yerleştirilmiş, vücudundan yarı açık çekmeceler çıkan insan figürleriyle (Yanan Zürafa, 1936-37, Sanat Müzesi, Basel) sanki balmumundan yapılmış ve güneş ısısıyla eğrilip bükülmüş saatler (Belleğin Israrı, 1931, Modern Sanat Müzesi, New York) en sık kullandığı temalardı.

Dalí “Veristik sürrealizm” olarak da anılan bu eğilim içinde, birbiriyle ilişkisiz düşsel imgeleri gerçekçi bir yaklaşımla ve otomatizm yöntemini kullanarak bir araya getirmişti. “Aydınlatılmış Hazlar” (1929, Modern Sanat Müzesi, New York), “Delfli Vermeer’in Bir Masa Olarak Kullanılabilen Hayaleti” (1934, Salvador Dalí Müzesi, Cleveland, Ohio) ve “İç Savaş Sezgisi” (1936, Sanat Müzesi, Philadelphia) bu yaklaşımla ürettiği önemli yapıtlardır.

Dalí 1937’deki İtalya gezisinde Raffaello ile İtalyan barok ressamların etkisi altına girdi ve kendine özgü bir çağdaş klasikçilik arayışına yöneldi. 1939’da André Breton tarafından sürrealistler grubundan çıkartılan Dalí, II. Dünya Savaşı sonrasında mistik bir anlayışa yönelmekle birlikte, sürrealist öğelerden bütünüyle uzaklaşmadı. “Son Yemek” (1955, Ulusal Sanat Galerisi, Washington, D.C.), “Diriliş” (1961, Bruno Pagliali Koleksiyonu, Mexico) ve “Dalí’ye Bakan Gala” (1965, André François Petit Galerisi, Paris) geç dönem yapıtlarına örnektir.

Kaynak: AnaBritannica Genel Kültür Ansiklopedisi, Ana Yayıncılık A.Ş., İstanbul 1994, Cilt 13, sf: 256-257

Daha Fazla Resimini görmek isterseniz GALERİ ye bakınız  (All Francesco Hayez Pictures)

Francesco Hayez (d. 10 Şubat 1791, Venedik – ö. 21 Aralık 1882, Milan) 19′uncu yüzyıldaki Romantizm döneminin en önemli sanatçılarından biriydi. Büyük ve tarihi resimleri ile, politikaya dokundurmalarıyla, ve oldukça detaylı ve düzgün portreleriyle tanınırdı.

Hayez oldukça fakir bir aileden geliyordu. Babası Fransız kökenli iken; annesi Chiara Torcella ise Morano’dandı. Francisco, beş kardeşin en küçüğüydü ve zengin armatör ve sanat koleksiyoncusu Giovanni Binasco ile evlenen annesinin kardeşi tarafından büyütüldü. Çocukluğundan beri çizmeye hevesliydi, ve amcası ona eski eserleri nasıl restore edebileceğini öğretti. Daha sonra, Francisco Magiotto’nun öğrencisi oldu ve O’na 3 yıl boyunca çıraklık etti. 1806′da Güzel Sanatlar Yeni Akademisi’ne kabul oldu ve orada Teodoro Matteini’den dersler aldı. 1809′da Venedik Akademisi’nin yarışmasını kazanarak Roma’daki Accademia di San Lucia’da bir yıl eğitim hakkı kazandı. 1814′e kadar Roma’da kaldı ve buradan Napoli’ye taşındı. Burada Joachim Murat’a çalıştı. 1850′de Brera Akademi’sinin başına atandı.
Hayez’in kariyerini tanımlamak çoğu zaman zordur, lakin eserlerinine genelde imza ve tarih atmazdı. Çoğu zaman eserin ne zaman yapıldığı, satıldığı veyahutta elde edildiği güne değindi; çizildiği güne değin değil. Bir çok kez de, aynı eseri bir kaç kez küçük değişikliklerle çizdi, bazılarında da hiç bir fark olmadan. İlk eserleri İngres ve Nazarene hareketinden ilham alırken, son eserleri de Klasik canlanma üzerinedir.
Kaynak:  msxlabs.org

[PicLens ile bak]

İlhan Koman

Türk heykeltraş (d.1921 Edirne, ö.30 Aralık 1986 Stockhom). İlhan Koman, 1921′de Edirne’de doğdu. Edirne Lisesin’ni bitirdikten sonra, 1941 de İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi Resim Bölümü’ne girdi. Bir yıl sonra heykel bölümüne geçti, Belling’in öğrencisi olarak 1945′te bu okulu bitirdi.

1947-50 arasında Fransa’da Academie Julian ve l’Ecole du Louvre’da çalışmalar yaptı ve ilk sergisini Paris’te açtı. 1958′e kadar İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi’nde öğretim üyeliği yaptı, daha sonra İsveç’e yerleşti ve ölümüne kadar orada yaşadı.

1967 ‘de Stokholm Uygulamalı Sanatlar Yüksek Okulu’na öğretim üyesi olarak kabul edildi. Bu dönemde yeni geometrik türevler ve yel değirmenleri gibi bilimsel buluşları tescillendi.

Anıtkabir’in büyük rölyeflerinden doğu kanadını yaptı. 1954 Ankara Devlet Sergisi’nde ikincilik, 1955 Ankara Devlet Sergisi’nde birincilik ödüllerini aldı.

1969 ‘da İsveç’te Sundsvall’de bir alan düzenlemesi için açılan yarışmada birincilik ödülü, 1970′te de Oerebro Belediye Sarayı önüne konulmak üzere yaptırılan heykel yarışmasında da birincilik ödüllerinden birini aldı.

İlhan Koman 1986 da 65 yaşındayken İsveç ‘in başkenti Stokholm’de hayatını kaybetti.

Resmi Sitesi

Yapı Kredi Sigorta Genel Müdürlüğü binasının önünde bulunan Akdeniz Heykeli sanatçının Türkiye’de bulunan çalışmalarından en çok bilineni olarak sayılabilir.

Bu metin GNU Özgür Belgeleme Lisansı ile lisanslandırılmıştır İçeriğinde İlhan Koman sayfasından alıntılar vardır

Çığlık veya orijinal ismiyle Skrik, 1893 tarihli bir tablodur. Norveçli ressam Edvard Munch tarafından yapılmıştır. Birçok eleştirmene göre Munch’un en önemli çalışmasıdır. Resim orjinali 84 cm x 66 cm boyutlarındadır. Resimde ön planda ızdırap çeker gibi görünen bir figür, arka planda ise Ekeberg tepesinden Oslofjord’un görünümü yer alır; Oslofjord göğü kan kırmızısı rengindedir.

Munch daha sonraları resimden birlitograf (taş baskı) da yapmıştır. Resim özellikle moder kültür ve sanatta büyük bir etkiye sahiptir.

Norveç ‘in başkenti Oslo ‘da ressamla aynı adı taşıyan Munch Müzesinde v’nde sergilenmekteyken bir soygun sonucu Ağustos 2004 tarihinde birkaç tabloyla birlikte çalınmıştır. Çalındıktan iki yıl sonra 31 ağustos 2006 tarihinde ise bulunmuştur.

Munch Galerisi

Munch Müzesi

Bu metin GNU Özgür Belgeleme Lisansı ile lisanslandırılmıştır İçeriğinde Çığlık sayfasından alıntılar vardır